عادت
چه دلیلی چه امیری پر وهم تر از شکستن شاخه ای بر رخسار طبیعت.
گم گشتگی انسانهای غریب در غربت.سایه ایی از غفلت.
قرق شدن در رودخانه روزمرگی که آب آن چسبناک و بد بوست.
فراموش نکن که خانه خانه بره هاست بره های سر به راه.
فراموش نکن که روزمرگی نشاط را از دل برده و چهر ه های سنگی را به ارمغان آورده.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385ساعت 9:4 قبل از ظهر توسط golbaz
|
